پرنده مهاجر

احساس خوبی دارم کنار مادرم هستم دارم سعی می کنم سالهای تنهایی شو پر کنم سالهایی که می تونستم کنارش باشم ولی نبودم هنوز احساس دلتنگیم نسبت به ایران پر نشده هنوز دل آرام نشده نمی دونم یه روز دوباره سفری دیگه ای در پیش دارم. خسته شدم از رفتن از دور شدن ولی ما  همه یه جورایی مسافریم .سفر .صحبت از سفر حس غریبی داره خیلی غریب مثل حس غریبی که مرغ مهاجره سهراب دارد.قدم زدن تو پارک رو تنها دوست دارم.پاییز خیلی سرد شده ولی بازم دوسش دارم هنوز تا برگ ریزان خیلی مونده ولی اخر از راه می رسه.این روزا کارام زیاده دارم یه بزینس برای خودم راه می ندازم که هم کمک خرجم باشه هم بتونم گسترشش بدم زبان می خونم ولی دنبال یه کتاب خوبم تا بخونم مثل یه رومان .خیلی کارا دارم سالهایی که دور از ایران و خونه بودم خیلی چیزا یاد گرفتم ولی هیچ سفری مثل خارج از ایران اینقدر روی من تاثیر نذاشت حالا خیلی چیزا برام معنی پیدا کرده خیلی از جوابهای که تو ایران یه زمانی دنبالشون بوم باید برم خیلی کار دارم  

پاییز داره از راه می رسه بعد از چند سال دوری از پاییز امسال پاییز ایران رو دوباره حس می کنم دلم برای راه رفتن روی برگهای خشک شده درختا تنگ شده دلم برای زمستان ایران تنگ شده برای سرما برف کلا دلم برای ایران یه ذره شده نمی دونم چرا چند سال پیش از ایران رفتم ولی هرچی بود الان باید برگردم من متعلق به اونجا هستم به ایران دوست ندارم دوباره حس رفتن سراغم بیاد ولی آدم بدون رفتن از بین میره مثل ابی می مونه که یه جا ثابت باشه ولی فقط می دونم الن خستم خیلی خسته باید برگردم نمی دنم چرا یاد حرف مریم حیدر زاده افتادم که می گفت کاش سهراب نمی رفت به این زودی ها کاش واقعا یکی بود که ادم خستگی شو با حرف زدن با اون کم می کرد یکی مثل سهراب ولی وقتی که به دوروبرت نگاه می کنی با اینهه شلوغی دوروبرت باز تنها هستی تنهایی فقط این نیست که کسی دوروبرت نباشه تنهایی به معنی این که کسی حرف تورو نمی فهمی درک نمی کنه یه نفر پیدا نمی شه حس تورو بفهمه چقدر حرف برای گفتن دارم به اندازه همه سالهایی  که دور از خونه بودم نزدیک افطاره می گن هرچی از خدا بخوای بهت می ده من تنها چیزی که از خدا می خوام یه کسی از جنس خودم تا یه کمی باهاش دردل کنم اذانه برم افطار خداحافظ